زندگی چيست ؟

زندگی رسم خويشاوندی است . زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ ؛ زندگی چيزی نيست كه لب طاقچه عادت از ياد من و تو برود . زندگی تجربه شب پر در تاريكی است ؛

                      زندگی حس غريبی است كه يك مرغ مهاجر دارد .

لمس تنهائی ماه ، فكر بوئيدن گل ، در كره ای ديگر .

زندگی مجذور آيينه است . زندگی گل به توان ابديت . زندگی هندسه ساده و يكسان نفسهاست .

هر كجا هستم باشم .آسمان مال من است .پنجره ، فكر ، هوا ،‌‌ عشق ،‌ زمين مال من است .

چه اهميت دارد گاه اگر ميرويند قارچ های غربت ؟؟؟

من نميدانم گل شبدر چه كم از لاله قرمز دارد ؟

چشم ها را بايد شست ؛ جور ديگر بايد ديد . واژه ها را بايد شست . واژه بايد خود باران باشد .

چتر ها را بايد بست ؛‌ زير باران بايد رفت . فكر را ، خاطره را ،‌ زير باران بايد برد . با همه مردم شهر زير باران بايد رفت . دوست را زير باران بايد ديد . عشق را زير باران بايد جست .

 زير باران بايد چيز نوشت ، حرف زد ، نيلوفر كاشت .

زندگی آبتنی كردن در حوضچه اكنون است .

روشنی را بچشيم .

روی قانون چمن پا نگذارينم .

و بياريم سبد ، ببريم اين همه سرخ ، اين همه سبز . و بكاريم نهالی سر هر پيچ كلام .و بپاشيم ميان دو هجا تخم سكوت ....

                                                                                    سهراب سپهری

 

 

/ 1 نظر / 4 بازدید
pole

خیلی خیلی خوب بود به من هم سر بزن منتظرتم